| Zwarte sneeuw |
| Geschreven door Nico Catsburg |
|
De afgelopen periode heb ik nagedacht over de sneeuw die in rijke mate was gevallen en voor ons land lang, meer dan een maand en daarna bij herhaling, op de straten, gazons en daken heeft gelegen. De meesten van ons genieten van de aanblik van de sneeuw, kinderen spelen op allerlei glijtuig, vaders spelen mee, moeders zijn bang dat ze uitglijden en dat tot groot vermaak van een groot deel van onze natie, het is geweldig mooi allemaal. Ik las in de krant dat een uurtje in de sneeuw lopen hetzelfde is als een uurtje lichttherapie doen. Daarbij is het goedkoper en wordt je lichaam meteen getraind door het wandelen. Je zou bijna jaloers worden op de kranten-, post- en reclamebezorgers. Moet je voorstellen, je doet lichttherapie, je oefent je lichaam en krijgt nog geld toe ook!
In het nadenken over die prachtig witte sneeuw dacht ik, wat nu als sneeuw zwart was? Ik stelde deze vraag aan een aantal mensen. De een begon er over dat als de sneeuw smolt en gepekeld was, het er zo uit zag. Een ander moest lachen over dit rare denken. Maar even serieus, wat nu als de sneeuw zo zwart zou zijn als kolen waar in vroeger tijd de kachel op brandde? Hoe zouden we dan een vorstperiode met sneeuw ervaren? Nu was het ’s avonds buiten vaak redelijk licht vanwege de weerkaatsing van het licht van de straatlantaarns. Hoe zou dat zijn als de sneeuw zwart was en het licht niet weerkaatst, maar geabsorbeerd zou worden? Alles zou donker zijn. Op een sombere dag zou je geen hand voor ogen zien en de straatverlichting zou twee keer zo hard moeten branden om op een normaal niveau van lichtintensiteit te komen. Niks geen lichttherapie, de energie zou uit je gezogen worden. Alles zou zwart en glad zijn. Een omgekeerde wereld. Daar zou je pas echt depressief van worden.
Gelukkig is sneeuw wit! Toen ik op de basisschool (heette toen nog lagere school) zat, was er bij het station van onze woonplaats een kolenopslagplaats. Ik heb daar tussen de straatstenen wel eens wat kooltjes vandaan gepeuterd om de mond en de ogen van een sneeuwpop van te maken. Mijn vingers waren daarna echter behoorlijk zwart. Dat zou volgens mij zwarte sneeuw die op je valt ook doen. Het zou je kleren zwart maken, je een vies gevoel geven en ongemakkelijk voelen. Witte sneeuw geeft echter een heel ander gevoel, wel koud, maar toch ….
In de bijbel wordt er ook over sneeuw gesproken. Bijvoorbeeld in Psalm 51. David belijdt dat hij gezondigd heeft en dat hij Gods hulp nodig heeft, dan zegt hij, ‘was mij en ik word witter dan sneeuw’ (Ps. 51:7). David weet dat er geen oplossing is van zijn kant om de zonde die hij begaan heeft teniet te doen. Het spijt hem, hij wil er niet mee door gaan en hij vertrouwt op Gods genade en met een blik op zijn toekomst vraagt hij om door Gods wasmachine gehaald te mogen worden. Het resultaat is verbluffend, hij zal witter dan sneeuw worden met dit wasprogramma. Het is goed te beseffen dat de oplossing van ons zondeprobleem buiten ons ligt en van een ander, God, afhankelijk is. Het heeft te maken met de reinigende genade waar je je aan moet overgeven. De witheid van sneeuw is dan peanuts vergeleken met het wit wat God in je leven creëert.
We leven niet in een omgekeerde wereld. De hoge bergtoppen zijn wit en niet zwart. Wie zou, als een bergtop zwart was voor z’n plezier naar een bergtop kijken? Wat voor lol zou je hebben als je bovenop een berg zou staan en de hele omgeving daar zwart was? Heb je daar wel eens over nagedacht? Een stel van onze vakantiefoto’s zou dan akelig donker zien al was het midden in de zomer. Moet je voorstellen skiën of sleetje rijden in de zwarte sneeuw. Nee depressie, duisternis en zonde zijn niet Gods plan. Hij maakt het zwart, grijs of wit, witter dan wit. Weg met duisternis, depressie en zonde, lang leve de God van de witste sneeuw!
N.Catsburg |